Astrologia w praktyce
Od strony praktycznej astrologię można porównać do medycyny, obie te dziedziny mają w sobie coś z nauki i coś ze sztuki. Przez całe tysiąclecia nie było wśród astrologów naukowców-badaczy, a tylko praktycy dokładający własne doświadczenia do całości tradycji, przyjmowanej bez zastrzeżeń. Dopiero właśnie w Niemczech lat dwudziestych zaczęto podważać tradycyjne doktryny i proponować nowe teorie, często dziwne i wymyślne.
Jednym z ciekawszych systemów stworzonych w tym okresie była tzw. „szkoła hamburska", opracowana przez Alfreda Witte. Twierdził on, że podczas pobytu na froncie, pewnej nocy zaobserwował dalszych osiem planet poza orbitą Neptuna(Pluton był jeszcze nie odkryty). Po woj nie opracował i wydał efemerydy dla tych planet wraz z ich interpretacją astrologiczną, a także szereg podręczników. System Wittego wprowadził poza hipotetycznymi planetami jeszcze inne dodatkowe elementy i techniki nie związane z tradycją. Na pozór wydaje się to wszystko absurdalne, niemniej jednak Witte znalazł wielu zwolenników także i poza granicami Niemiec (np. w Polsce był co najmniej jeden astrolog pracujący według „szkoły hamburskiej" i regularnie publikujący artykuły w prasie astrologicznej). Jeszcze obecnie ukazują się podręczniki efemerydy „planet hipotetycznych", ostatnio wydane w Stanach Zjednoczonych, a zainteresowanie nimi zdaje się rosnąć.
Duży wpływ na astrologię niemiecką, a później i naświatową wywarła rodzina Ebertinów. Początek temu dała Elsbeth Ebertin, która od 1917 r. wydawała rocznik astrologiczny, będąca także autorką kilku popularnych książek na ten temat. W 1923 r. jeden z przyjaciół Hitlera przysłał jej datę urodzenia przyszłego „fiihrera" z zapytaniem „Co to jest za człowiek?". Frau Ebertin odpowiedziała na łamach swego wydawnictwa, że jest to osoba, która przyniesie dużo kłopotu Bawarii i że próba przejęcia władzy na jesieni skończy się fatalnie.
Pod koniec tego samego roku odbył się słynny marsz zorganizowany przez Hitlera i Ludendorffa, zakończony starciem z policją i uwięzieniem Hitlera. Syn Elsbeth, Reinhold Ebertin, stworzył nową szkołę astrologii, łączącą niektóre elementy systemu Wittego z tradycyjnymi zasadami. Cechą szczególną tej szkoły „kosmobiologicznej" jest pominięcie podziału horoskopu na domy i wykorzystywanie tylko aspektów nieharmonijnych (koniunkcja, kwadratura, opozycja). Wydawany przez niego periodyk jest jedynym dwujęzycznym (niemiecko-angielskim) pismem astrologicznym i ukazuje się nadal pod redakcją jego syna.
Jednym z ciekawszych systemów stworzonych w tym okresie była tzw. „szkoła hamburska", opracowana przez Alfreda Witte. Twierdził on, że podczas pobytu na froncie, pewnej nocy zaobserwował dalszych osiem planet poza orbitą Neptuna(Pluton był jeszcze nie odkryty). Po woj nie opracował i wydał efemerydy dla tych planet wraz z ich interpretacją astrologiczną, a także szereg podręczników. System Wittego wprowadził poza hipotetycznymi planetami jeszcze inne dodatkowe elementy i techniki nie związane z tradycją. Na pozór wydaje się to wszystko absurdalne, niemniej jednak Witte znalazł wielu zwolenników także i poza granicami Niemiec (np. w Polsce był co najmniej jeden astrolog pracujący według „szkoły hamburskiej" i regularnie publikujący artykuły w prasie astrologicznej). Jeszcze obecnie ukazują się podręczniki efemerydy „planet hipotetycznych", ostatnio wydane w Stanach Zjednoczonych, a zainteresowanie nimi zdaje się rosnąć.
Duży wpływ na astrologię niemiecką, a później i naświatową wywarła rodzina Ebertinów. Początek temu dała Elsbeth Ebertin, która od 1917 r. wydawała rocznik astrologiczny, będąca także autorką kilku popularnych książek na ten temat. W 1923 r. jeden z przyjaciół Hitlera przysłał jej datę urodzenia przyszłego „fiihrera" z zapytaniem „Co to jest za człowiek?". Frau Ebertin odpowiedziała na łamach swego wydawnictwa, że jest to osoba, która przyniesie dużo kłopotu Bawarii i że próba przejęcia władzy na jesieni skończy się fatalnie.
Pod koniec tego samego roku odbył się słynny marsz zorganizowany przez Hitlera i Ludendorffa, zakończony starciem z policją i uwięzieniem Hitlera. Syn Elsbeth, Reinhold Ebertin, stworzył nową szkołę astrologii, łączącą niektóre elementy systemu Wittego z tradycyjnymi zasadami. Cechą szczególną tej szkoły „kosmobiologicznej" jest pominięcie podziału horoskopu na domy i wykorzystywanie tylko aspektów nieharmonijnych (koniunkcja, kwadratura, opozycja). Wydawany przez niego periodyk jest jedynym dwujęzycznym (niemiecko-angielskim) pismem astrologicznym i ukazuje się nadal pod redakcją jego syna.